دو مهاجر

در این وبلاگ در مورد مهاجرت آن می خوانید. هدف باز شدن راهی برای آشنا شدن بیشتر با مهاجرت و چالشهای آن است.

دو مهاجر

در این وبلاگ در مورد مهاجرت آن می خوانید. هدف باز شدن راهی برای آشنا شدن بیشتر با مهاجرت و چالشهای آن است.

حمل و نقل عمومی در اوکلند

پیش نوشت: مکمل این پست سپیده عزیز هم پستی درباره حمل و نقل در نیوزلند نوشته اند که می توانید آنرا در این آدرس پیدا کنید.


بعد از مدتی دوری و درگیری از انواع مختلف، تصمیم گرفتم کمی در مورد سیستم حمل و نقل عمومی در اوکلند بنویسم. با توجه به اینکه طی ماه‌های آینده 30-40 نفر از دوستان وارد نیوزیلند می‌شن و اکثرا هم اوکلند رو دستکم برای ورود موقت اولیه انتخاب کرده‌اند، بد نیست در خصوص وضعیت حمل و نقل عمومی، اتوبان‌ها و هزینه پولی و زمانی جابجایی در سطح شهر کمی بیشتر بدونیم تا بتونیم برنامه ریزی بهتری برای هفته‌های اول داشته باشیم. چرا که به احتمال زیاد در اوایل ورود به اوکلند، سر و کار بیشتری با اتوبوس و قطار خواهیم داشت. 



اوکلند شهریه که از همان ابتدا همواره جمعیت و گستره‌اش رو به رشد بوده و هیچ نشانه‌ای هم از کند شدن یا متوقف شدن این روند به چشم نمی‌خوره. تلاش دولت و وزارتخانه‌های درگیر هم برای کند کردن این روند و تشویق سرمایه گذاران و مهاجران تازه وارد برای انتخاب شهرهای دیگر -اگر نگوییم بی‌اثر- کم اثر بوده. 


به دلیل پراکندگی جمعیت یک و نیم میلیون نفری در مساحتی کمی بزرگتر از تهران، مراکز خدماتی، آموزشی و خرید نسبتا دور هستند و به طور میانگین برای رسیدن به یکی از این نقاط باید چیزی در حدود 5 تا 10 دقیقه رانندگی کرد. بنابراین، بیشتر شهروندان عادت دارند که از وسیله نقله شخصی استفاده کنن. این عادت هنوز هم از بین نرفته و علیرغم تبلیغاتی که شهرداری اوکلند می‌کنه، به دلایل مختلف استقبال چندانی از وسایل حمل و نقل عمومی نمی‌شه. این استقبال کم هم باعث شده که فاصله زمانی اتوبوس‌ها و قطارهایی که از یک ایستگاه عبور می‌کنن، در نقاط کم رفت و آمدتر به حتی یک ساعت هم برسه. 


البته من اطلاع ندارم که این استقبال کم باعث تعداد کم سرویسها شده یا برعکس، سرویسهای کم باعث استقبال کم شهروندان. اما هر چه که هست، دودش به چشم کسی می‌ره که وسیله شخصی نداشته باشه. زمان و هزینه صرف شده برای انجام سفرهای درون شهری با استفاده از سیستم حمل و نقل عمومی نکته‌ایه که به خصوص برای دوستانی که قصد دارن از ابتدا با خانواده تشریف بیارن نیوزیلند، حتما باید مورد توجه قرار بگیره. چون با اوصاف بالا، باید هزینه خرید یه اتومبیل رو هم جزو هزینه‌های ضروری اولیه در نظر بگیرید؛ به خصوص اگه فرزند یا فرزندانی هم داشته باشید. 


البته پروژه‌های بزرگی هم برای بهبود وضعیت تعریف شده که به صورت موازی در حال اجراست. یکی از اونها اصلاح و بهینه سازی مسیرهای حرکت اتوبوس‌هاست که اگه به لینک http://www.aucklandtransport.govt.nz/improving-transport سری بزنید، می‌تونید فهرستی از پروژه‌های انجام شده و پروژه‌های در حال انجام رو ببینید. یکی دیگه از پروژه‌های در حال انجام، ارتقای قطارهای شهری اوکلند از لکومتیوهای دیزلی به لکومتیوهای برقیه که در سرعت، ایمنی، دقت و کاهش آلودگی هوای شهر موثره. با این کار، قطارهای کلاسیک فعلی تقریبا به متروی شهری تبدیل می‌شن و چهره بهتری به شهر می‌دن. اولین لکومتیو برقی اوکلند هفته پیش پرده برداری شد و قراره تا سال 2015 کل قطارها جایگزین بشن. 

لکومتیوهای جدید ساخت کشور آمریکا هستند و برای انتقال به نیوزیلند از کانال پاناما عبور داده شده‌اند. 


تصاویری از نیوزلند


امروز تصمیم گرفتم جهت رفع سرگرمی  دوستان تعدادی عکس از نیوزلند بگذارم که به دسته های مختلف تقسیم بندی شده است. آنچه ما معمولا از نیوزلند می بینیم، مناطق طبیعی و توریستی است و شاید کمتر از مناطق شهری و زندگی روتین آنجا دیده باشیم. صرفا جهت یک برداشت اولیه و داشتن یه ذهنیت روشن تر به این موضوع عنایت بفرمایید.

 

فرودگاه




خیابان





حمل و نقل








نمای شهری






خانه





فروشگاه





پارک شهری





مدرسه







بیمارستان




دانشگاه





پارک ملی




دولت





پرچم



SSNZ


پیش نوشت 1: لینک زیر حاوی گزارش جدیدی از تمایل بازار ICT شامل نرخ بیکاری، بازار اشتغال و نمودارهای مرتبط از موسسه IITP می باشد. هر یک از دوستان که همت کنند و خلاصه ای از این مقاله را ترجمه و تهیه کنند، در قالب یک پست و به نام خودش روی وبلاگ قرار خواهم داد:

http://www.iitp.org.nz/newsletter/article/479?utm_source=index

پیش نوشت 2: یاری اندر کس نمی‌بینم یاران را چه شد    دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد 


فرض کنید به تازگی ویزای شما اپروو شده و قرار است به سلامتی به زودی به سرزمین موعود سفر کنید. حتی اگر دوست و آشنایی هم در نیوزلند داشته باشید باز هم یکی از بزرگترین بیم ها و نگرانی های شما این است که در بدو ورود چکار کنم و آیا فریادرسی هست. با خودتان می گویید اگر چه من خیلی از اطلاعات را از طریق اینترنت دریافت کرده ام، ولی ایکاش جایی بود مخصوص مهاجرین تازه وارد که به گرمی از آنها استقبال می کرد، محدودیت ها و اضطراب های وی را درک می کرد و به او در برداشتن گام های اولیه کمک می کرد. خوشبختانه مسئولین اداره مهاجرت نیوزلند قبلا به این موضوع فکر کرده و راه حلی اندیشیده اند. سازمان پشتیبانی استقرار نیوزلند یا SSNZ، زیر مجموعه ای از اداره مهاجرت است که با هزینه های مایگرنت لوی شما عزیزان مهاجر سرپاست و با دارا بودن 18 دفتر در سراسر نیوزلند به ارائه خدمات به مهاجرین مشغول است. از این میان 4 تا در اوکلند، 4 تا در ولینگتون و بقیه هم در نقاط دیگر کشور پخش شده اند (http://www.ssnz.govt.nz/living-in-new-zealand/about-settlement-services/).

وقتی به این دفاتر مراجعه می کنید بوسیله کسانی استقبال می شوید که در کار خود مجربند، موقعیت خطیر شما را درک می کنند و می توانند اطلاعات مفیدی مرتبط با شهر یا ناحیه محل زندگی به شما منتقل کنند یا ارتباط شما را با دیگر مهاجرین تازه وارد برقرار کنند. در این دفاتر با اطلاعات مشورتی مفیدی که در زمینه های کاریابی، هزینه های زندگی، درمان، تحصیل و غیره به شما ارائه می شود، قادر می شوید تا مراحل اولیه استقرار را با سهولت بیشتری طی کنید و از اشتباهات رایج دوری کنید.



طیف گسترده ای از اطلاعات مرتبط با استقرار از طریق دفاتر محلی یا وبسایت SSNZ به آدرس (http://www.ssnz.govt.nz) به علاقمندان عرضه می شود. از جمله می توان به مجله LinkZ مخصوص مهاجرین اشاره کرد که هر 3 ماه یکبار منتشر می شود (http://dol.microsite.co.nz/linkz/subscription) یا اطلاعاتی که در قالب کتابچه در اختیار قرار می گیرد و جنبه های مختلف زندگی در نیوزلند را توضیح می دهد (http://www.ssnz.govt.nz/publications/LivingGuide_all.pdf) و یا اطلاعات مرتبط با کاریابی و محیط های کاری در نیوزلند (http://www.ssnz.govt.nz/working-in-new-zealand/work/) اشاره کرد.

به نظر من فارغ از کیفیت کار و میزان مفید بودن این دفاتر، صرف وجود چنین تشکیلاتی نشان دهنده اهمیت مهاجرین جدید برای سرزمین نیوزلند و برنامه ریزی منظمی است که در جهت جذب و استقرار هر چه سریعتر ایشان صورت گرفته است.

 

سیر تا پیاز تهیه بلیط


پست زیر را مهتاب عزیز جهت انتشار در وبلاگ در اختیار من گذاشته است که عینا آنرا بازگو می کنم:


با توجه به اینکه دوستان زیادی دنبال خرید بلیط پروازشون هستند، تصمیم گرفتم تجربه خودم رو به اشتراک بذارم تا شاید بتونم به دوستای گلم کمکی کرده باشم.

 

اولین موضوعی که باید مشخص بشه زمان تقریبی هست که می خواهید به مقصد پرواز کنید. قیمت بلیط ها نسبت مستقیم با تاریخ انتخابی شما داره. مثلا قیمت برای روزهای آخر و اول سال میلادی و شمسی (اواخر دسامبر، اوایل ژانویه و اواسط مارچ تا اوایل آپریل) گرون تره، مخصوصا برای تاریخ های نزدیک تعطیلات نوروز قیمت پروازهای خروجی از تهران خیلی بالا میره  یا خیلی جلوجلو فروخته یا چارتر میشه. برای همین پیشنهادم اینه که اگر محدودیت خاصی ندارید تاریخ پروازتون رو توی محدوده ای که هیچ اتفاق خاصی توی دنیا نمیفته انتخاب کنید این موضوع گرونی بعضی اوقات برای پروازهایی که روز شنبه و یکشنبه به آکلند می رسند هم صادقه.

 

بعد از اینکه تاریخ رو مشخص کردید شروع کنید به سرچ توی سایتهایی مثل cheapoair که برای تاریخ مورد نظر شما توی ایرلاین های مختلف می گردن و بهترین قیمت (معمولا!) رو پیشنهاد میدن. طبق تجربه اکثر دوستان برای پرواز "تهران-اکلند" بهترین قیمت مربوط به خط امارات میشه. سایت cheapoair این امکان رو هم میده که تاریخ رو flexible انتخاب کنید و خودش برای چند روز قبل و بعد هم بگرده و بهتون تاریخ و پرواز با قیمت مناسب تر رو معرفی کنه.

 

برای انتخاب پرواز به کل مدت پرواز (که از حدود 24 ساعت شروع میشه به بالا) و تعداد توقف (فقط یکی در دبی یا 2 تا در دبی و یکی از شهرهای استرالیا یا بیشتر) و مدت زمان بین پرواز ها (حداقل 2 ساعت) دقت کنید. توجه داشته باشید که ممکنه توی جستجو پروازهایی بهتون معرفی بشه که مدت زمان بینشون حتی کمتر از یکساعت باشه ولی در زمان نهایی کردن و تایید بلیط امکان خرید این پروازها رو ندارید. مدت زمانی که طول می کشه از یک هواپیما پیاده بشید و برید سالن ترانزیت و دوباره سوار هواپیمای بعدی بشید معمولا بیشتر از یکساعته. طبق بررسی من بهترین و کوتاه ترین وضعیت اینکه با یک پرواز برید دبی و حدود 3و نیم ساعت بعدش پرواز مستقیم به آکلند رو بگیرید. البته پروازهای مستقیم به آکلند هم یک توقف تکنیکال (حدود 1ساعت و نیم) توی یکی از شهرهای استرالیا دارن که برای سوختگیری هست و شما نمی تونید از هواپیما پیاده  بشید.

 

می تونید تاریخ، شماره پرواز و ساعت پروازی که cheapoair معرفی می کنه رو توی سایت هواپیمایی امارات (emirates.com) هم بگردید و نرخ ها رو مقایسه کنید. نرخ اولیه Cheapo حدودا حدود 60 دلار با نرخ سایت امارات فرق می کنه ولی اگر تصمیم به خرید از cheapo بگیرید می بینید حدود 40 دلار هم بابت آپشن بیمه اضافه میشه (که پیشنهاد من اینه که حتما بیمه رو انتخاب کنید) که در نهایت اختلاف زیادی با خرید آنلاین از سایت امارات نداره. بعلاوه اینکه خرید از سایت امارات اجازه تغییر تاریخ آنلاین رو به شما میده که در مورد خرید از  cheapo مطمئن نیستم بشه تغییرش داد.

 

همون طور که توی پست "مرجع کامل تهیه بلیط و پرواز" نوشته شده بهتره بلیط رو یکطرفه بگیرید و اگر زمانی خواستید بیاد ایران بلیط دوطرفه بخرید.

برای برگشت پرواز قطر نرخ خیلی بهتری داره. پرواز برگشت امارات حدود 1800 دلاره ولی قطر 950 دلار(علتش رو واقعا نمیدونم!!)

 

اگر کردیت کارت دارید که خوشحال و خندان بلیط رو می خرید و پرینت می گیرید و میرید دنبال گرفتن ویزای ترانزیت استرالیا. ولی اگر مثل من کردیت کارت ندارید چند تا راه دارید:

1)      خرید از دفتر امارات ایرلاین در تهران (خ ولیعصر روبروی خ توانیر پ 1211.1 و تلفن 81345) با دادن تاریخ انتخابی و شماره پروازها بهتون نرخ بلیط رو میدن که معمولا بیشتر از قیمتی هست که از قیمت دلاری سایت امارات ضربدر قیمت روز دلار بدست میاد.

2)      خرید آنلاین از طریق صرافی هایی که با گرفتن کارمزد این کار رو می کنن. مثلا سایت http://www.webtransfer.org در بخش درخواست پرداخت اینترنتی این امکان رو به شما میده که اطلاعات پرواز و مبلغ نهایی رو براشون بفرستید، بعد طی تماس با شما اطلاعات تکمیلی رو میگیرن و براتون خرید رو انجام میدن. با توجه به اینکه صرافی ها برای پرداخت آنلاین نرخ دلار رو حدود 100 تا 150 تومن بیشتر از نرخ روز بازار در نظر می گیرن و بین 5 تا 12 درصد هم کارمزد می گیرن، این روش توصیه نمیشه و اصلا به صرفه نیست!

3)      روش سوم آژانس های مسافرتی است که بهتون امکان این رو میدن که با نرخ ریالی پروازها رو جستجو کنین و انتخاب کنین.  برای نمونه نحوه خرید ازسایت آژانس آدم و حوا (خیابان خرمشهر، بین قنبرزاده و مهناز، پلاک 210 تلفن 88524010) که نرخ بهتری نسبت به آژانس های دیگه داره رو توضیح میدم. با مراجعه به آدرس www.AOH.ir می تونید لینک خرید بلیط پرواز خارجی رو انتخاب کنید. بالای صفحه سمت راست FlightFareSearch رو انتخاب کنید و توی صفحه ای که باز میشه دنبال پرواز مناسب بگردید.  این سایت مثل cheapo میگرده و از اکثر خطوط هواپیمایی پروازهای و قیمت ها رو به ریال نشون میده. توی صفحه  traveler details ازتون اطلاعات مسافرها رو می خواد که باید مطابق با پاسپورت وارد بشه. توی صفحه بعد اطلاعات delivery and payment مشخص میشه و بعدش همه چیزو تائید میکنید و complete booking! حدود 48 ساعت وقت دارید که با آژانس تماس بگیرید و بلیط رو تایید کنید و هزینه رو بپردازید. خوبی این روش اینه که همزمان از تعداد زیادی خطوط هواپیمایی و در تاریخ های مختلف جستجو می کنین و به راحتی می تونین پروازی که براتون مناسبه رو پیدا کنید و رزرو کنید. پس از رزرو اطلاعات بلیط براتون ایمیل میشه و با کدی که توش هست می تونید برید سایت هواپیمایی امارات و چک کنید که رزرو انجام شده باشه. یک مزیت دیگه اش اینه که می تونید چند تا پرواز مختلف رو رزرو کنید و فرصت داشته باشید که بعدا انتخاب کنید کدوم رو بخرید. در نهایت با آقای یوسفی مسئول بلیط برای ارسال اسکن پاسپورت ها، پرداخت وجه و دریافت بلیط هماهنگ کنید. یک کمی هم چونه بزنید و بگید از دوستای وبلاگ دو مهاجرید، شاید بهتون تخفیف بده

 

 

با پیش فرض اینکه پرواز اکونومی امارات ایرلاین رو انتخاب می کنین ، نکاتی که باید موقع انتخاب پرواز بهش توجه کنیم :

اگر کل پرواز رو از یک ایرلاین می گیرید: در زمان check in  در تهران بارها رو تحویل میدید. هر چمدان نباید بیشتر از 30 کیلو باشه. یعنی دو نفر نمی تونن یک چمدون 40 کیلویی و یک 20 کیلویی با خودشون ببرن!! من این تجربه رو داشتم و مجبور شدن وسط سالن فرودگاه یکی از چمدون هام رو باز کنم و وزن اضافیش رو توی یک کارتن خالی کنم! توی سالن فرودگاه ترازو هایی برای وزن کشی چمدون ها هست که یک کمی وزن رو بالاتر نشون میده! در حد یکی دو کیلو وزن اضافه نشون داد وحشت نکنید

ممکنه بار دستی رو که با خودتون توی هواپیما می برید وزن کنن و تگ بزنن. ساک دستی که توی هواپیما می برید نباید بیشتر از 7 کیلو باشه و ابعادش حدودا 20*38*55 هست. برای نوزاد ها هم میشه یک ساک اضافه برد. برای اطلاعات بیشتر یه نگاهی به این آدرس بندازید:

http://www.emirates.com/english/plan_book/essential_information/baggages/cabin_baggage_rules.aspx

 

بالاخره خودتون رو می سپرید به خدا و سوار هواپیما میشید به مقصد سرنوشت بعد از 2ونیم ساعت می رسید دبی. اونجا فقط بار دستی که توی هواپیما بردید رو برمی دارید و میرید سالن ترانزیت. بستگی به اینکه چقدر توقف دارید برای خودتون می چرخید و میرید سوار هواپیمای بعدی می شید و بعد حدود 18 ساعت تا آکلند توی هواپیما هستید. 

تحلیل آماری از دوره انتظار

 

پیش نوشت: بالاخره من هم افتادم توی کوزه


یکی از کارهایی که عزیزان مهاجر دوست دارن در طول دوره انتظار انجام بدن، مقایسه دوره انتظار خود با دوره مقایسه انتظار دیگران است. بطور مثال زیاد می شنویم که سکوریتی چک فلانی 6 ماهه انجام شده ولی من یکساله که منتظرم و خبری نیست. معمولا این مقایسه ها با یک یا چند کیس خاص انجام میشه که ممکن است منجر به خوش بینی یا بدبینی زیاد شود. از آنجایی که دوره انتظار هر مرحله و برای هر کس متفاوت و تابع عوامل مختلفی می باشد، این قبیل مقایسه ها دید جامع و منطقی به فرد نمی دن. از طرف دیگر وجود جدول ما و حضور 23 رکوردی از بچه ها که ویزای آنها نهایی شده است امکان خوبی را در اختیار می گذاره تا بتوان با قرار دادن یک تحلیل آماری ساده روی این جامعه آماری هر چند محدود، به درک بهتری از دوره انتظار رسید. در ادامه 3 جدول را مشاهده می کنید که اولی جزئیات دوره های انتظار مربوط به هر یک از 23 نفر، دومی بطور کلی و سومی بر مبنای یک آفیسر خاص یکسری فکت های آماری را نشان می دهد. از جدول دوم  میانگین کل دوره انتظار 21 ماه بدست میاد که می تونه ملاک خوبی برای عزیزان منتظر یا مهاجرین جدید یا در آستانه تصمیم گیری باشه و جدول سوم هم نشون میده که داشتن آفیسر متفاوت لزومن تفاوت معناداری در دوره انتظار کل ایجاد نمی کنه.

 

جدول 1 – جزئیات دوره های انتظار مربوط به هر یک از 23 نفر

نام

خروج از Pool

تعیین آفیسر

دعوت به مصاحبه

نتیجه ویزا

کل دوره

مهدی دوست منصور

1

3

8

8

25

رومینا

0

3

11

2

21

بابک

0

5

7

1

18

آرمان

0

3

19

1

27

حسام

4

3

17

0

25

نوشکا

-

-

-

1

24

ادی ۵۴

1

4

15

1

25

علی-مریم

-

5

8

3

23

پگاه

-

-

-

1

24

مجتبی

0

4

9

2

17

پویا

3

5

8

2

23

سینا

1

4

12

2

23

شهاب

1

6

14

2

22

حبیب

-

-

-

0

-

حسین

0

4

17

2

23

داریوش

1

4

9

2

22

دوست رابرت

1

6

2

1

13

الهام

-

4

12

1

-

آرش

0

4

10

1

18

محمد علی

0

-

-

4

16

مهتاب

1

6

4

1

16

روزبه-شری

0

7

4

2

16

کتایون

1

6

4

0

13

 


جدول 2 – فکت های آماری دوره انتظار جامعه آماری 23 نفر

دوره انتظار (ماه)

حداقل

حداکثر

میانگین

خروج از Pool

0

4

1

تعیین آفیسر

3

7

4.5

دعوت به مصاحبه

2

19

10

نتیجه ویزا

0

8

2

کل دوره

13

27

21

 

 

جدول 3 – دوره انتظار بر مبنای آفیسرهای مطرح

آفیسر

تعداد پرونده

میانگین دعوت به مصاحبه

میانگین نتیجه ویزا

میانگین کل

ماکسین لیتل

4

12

1.5

23

دایانا لافنن

7

11

1

20.5

سوار بارینگتون

5

11

1

20

دونا بونی فیس

4

11

2.5

21